Verschillende vormen van epilepsie bij katten
Ook bij katten worden twee hoofdvormen van epileptische aanvallen onderscheiden.
Gegeneraliseerde epilepsie
Bij een gegeneraliseerde aanval is het hele hersengebied betrokken. Tijdens zo’n aanval kan je kat:
- plots op zijn zij vallen
- verstijven of verkrampen
- schokkende bewegingen maken met de poten
- bewusteloos raken
- kwijlen
- urine of ontlasting laten lopen
Dit gebeurt doordat je kat tijdelijk de controle over zijn spieren verliest.
Focale (partiële) epilepsie
Bij focale epilepsie is slechts een deel van de hersenen betrokken. Daardoor zijn ook de symptomen vaak beperkt tot één deel van het lichaam. Je kunt bijvoorbeeld zien:
- trillen van één poot
- trekkingen in het gezicht
- overmatig kwijlen
- vreemd of afwijkend gedrag
Een focale aanval kan soms overgaan in een gegeneraliseerde aanval. Bij katten zien dierenartsen vaker focale aanvallen dan gegeneraliseerde epilepsie.
Waarom epilepsie bij katten minder vaak wordt gezien
Epilepsie bij katten is minder goed onderzocht dan bij honden. Dat heeft verschillende redenen.
Veel katten:
- leven (deels) buiten, waardoor aanvallen niet altijd worden gezien
- kunnen problemen goed verbergen
- laten subtiele symptomen zien die minder snel opvallen
Daardoor worden epileptische aanvallen bij katten mogelijk regelmatig gemist.
Mogelijke oorzaken van epilepsie bij katten
Net als bij honden kan epilepsie bij katten verschillende oorzaken hebben.
Primaire epilepsie
Bij primaire epilepsie wordt geen duidelijke oorzaak gevonden. Dit komt bij katten minder vaak voor dan bij honden.
Secundaire of reactieve epilepsie
Bij katten wordt epilepsie vaker veroorzaakt door een onderliggende aandoening, zoals:
- hoofdtrauma
- hersenontsteking
- hersentumoren
- infecties
- stofwisselingsproblemen
Hoe wordt epilepsie bij katten vastgesteld?
De diagnose epilepsie wordt meestal gesteld door andere oorzaken uit te sluiten. Je dierenarts kan bijvoorbeeld uitvoeren:
- lichamelijk onderzoek
- neurologisch onderzoek
- bloedonderzoek
- urineonderzoek
- eventueel een MRI-scan van de hersenen
Met deze onderzoeken kan worden bekeken of er sprake is van een onderliggende oorzaak.
Waarom behandeling van epilepsie belangrijk is
Epileptische aanvallen kunnen schade aan de hersenen veroorzaken, vooral wanneer ze vaker voorkomen of lang duren. Daarnaast kan je kat tijdens een aanval zichzelf verwonden. Daarom is de behandeling gericht op het verminderen of voorkomen van aanvallen.
Behandeling van epilepsie bij katten
Katten met epilepsie hebben vaak baat bij rust en regelmaat in hun dagelijkse routine. Stress en grote veranderingen kunnen soms aanvallen uitlokken.
Medicatie
De behandeling bestaat meestal uit het langdurig geven van anti-epileptische medicijnen. Veelgebruikte middelen bij katten zijn:
- Fenobarbital (Phenoleptil): Dit is meestal de eerste keuze bij katten. Het remt de overmatige prikkeloverdracht in de hersenen.
- Levetiracetam (Keppra): Wordt vaak gebruikt wanneer fenobarbital onvoldoende werkt of als aanvullende behandeling.
- Imepitoïne (Pexion): Een relatief nieuw middel dat soms wordt ingezet wanneer er bijwerkingen optreden bij andere medicatie.
- Diazepam: Wordt soms gebruikt bij acute aanvallen, bijvoorbeeld via de dierenarts.
Kaliumbromide mag niet bij katten gebruikt worden, omdat dit middel giftig kan zijn voor katten.
Bij langdurige behandeling zijn regelmatige bloedcontroles belangrijk.
Voeding bij epilepsie
Voor honden bestaan speciale dieetvoedingen voor epilepsie. Voor katten is er nog geen specifieke voeding ontwikkeld, omdat hier nog onvoldoende onderzoek naar is gedaan. Er wordt wel gedacht dat MCT ook voor katten met epilepsie ingezet zou kunnen worden.
Ondersteuning met supplementen
Supplementen kunnen soms helpen om het zenuwstelsel te ondersteunen. Voorbeelden zijn:
Deze producten ondersteunen de hersenen en zenuwfunctie.
Twijfel je of je kat epilepsie heeft gehad of wil je advies over voeding, supplementen of behandeling? Neem dan contact op via dierenarts@medpets.nl.
