Hoe werken homeopathische geneesmiddelen?
Homeopathische geneesmiddelen worden voor een groot gedeelte in het hondenlichaam opgenomen via het schone mondslijmvlies. Daarom is het beter om ze niet tegelijk met het eten te geven. Het beste is om het middel minstens een half uur voor of na het eten te geven, bijvoorbeeld op een klein stukje brood of met wat water. De druppels smaken naar alcohol en omdat honden dat vies vinden, kunt u die niet puur geven. Tabletjes of korrels kunt u eventueel wel direct geven. Probeer de tabletjes zo min mogelijk aan te raken en doe dat in ieder geval met schone handen. De dosering van de middelen staat op de bijsluiter, of de dierenarts vertelt u deze. U kunt homeopathische middelen voor honden het best koel en donker bewaren.
De hond kan op verschillende manieren op de behandeling met homeopathische geneesmiddelen reageren:
Uw hond knapt direct op. U kunt stoppen met het toedienen van het homeopathisch geneesmiddel als de klachten geheel zijn verdwenen
Uw hond wordt zieker en de klachten verergeren. U moet stoppen met het middel en contact opnemen met een (homeopathisch) dierenarts. Het kan zijn dat uw dier erg gevoelig reageert op het geneesmiddel; de dosering moet dan worden aangepast door de arts
De toestand de hond verandert niet. Dit kan zijn omdat het geneesmiddel niet het juiste is, of omdat een homeopathische behandeling van uw hond onvoldoende is.
Als uw hond drachtig is, kunt U de meeste homeopathische middelen toch gebruiken. Er staat er een waarschuwing in de bijsluiter als u het middel niet bij dracht mag toedienen. Indien uw hond allopathische geneesmiddelen (geneesmiddelen uit de reguliere diergeneeskunde) krijgt en u wilt uw hond ook homeopathische geneesmiddelen geven, dan mag u nooit zomaar stoppen met de oude medicijnen. Overleg altijd met uw dierenarts. Wanneer dezelfde klachten regelmatig terugkomen bij uw hond kunt u ook beter contact opnemen met een dierenarts.
Reguliere diergeneeskunde (allopathie)
Allopathie is de term die gebruikt wordt om de reguliere geneeskunde aan te duiden, zoals studenten die nu op de universiteit leren. De (dieren)arts geeft een middel dat de klacht van de zieke tegengaat of onderdrukt. Bij koorts geeft hij bijvoorbeeld een koortsremmend middel. De voordelen van allopathische geneesmiddelen zijn dat het middel meestal snel begint te werken en snel resultaat geeft. Voorbeelden daarvan zijn: pijnstillers zoals Rimadyl, antibiotica of een operatie.
Nadelen allopathische geneesmiddelen
Er zitten echter ook keerzijden aan deze homeopathische middelen: de ziekteverschijnselen bij honden worden vaak onderdrukt waardoor het ziekteproces als het ware wordt verhuld. Wanneer er dan gestopt wordt met de geneesmiddelen kunnen de ziekteverschijnselen terugkeren. Ook komt het wel voor dat een verschijnsel onderdrukt wordt, maar dat er dan een ander ziekteverschijnsel ontstaat. De hond krijgt bijvoorbeeld eerst eczeem en na behandeling van het eczeem ontstaan astmatische klachten. Dat komt omdat de eczeem wel weg is, maar de veroorzaker van de ziekte nog steeds in het lichaam aanwezig is. Die zoekt dan een andere uitweg uit het honden lichaam. Een ander nadeel van allopathische geneesmiddelen is dat sommige ervan ernstige bijwerkingen hebben.
Homeopathie
De homeopathie gaat ervan uit dat alle symptomen van de zieke hond samenhang hebben. Dus een huidontsteking heeft ook te maken met andere eigenschappen van de zieke, de gehele hond is belangrijk. Lichaam en geest horen bij elkaar en worden samen behandeld. Dus behalve naar de zieke lever kijkt de homeopaat ook naar andere klachten of eigenschappen van honden en hiermee houdt hij rekening tijdens de behandeling. De gehele hond staat centraal in plaats van alleen het zieke deel.
Zelfherstellend vermogen
Een zeer belangrijke term in de homeopathie is het begrip 'levenskracht'. Met levenskracht wordt bedoeld: het zelfherstellend vermogen van het lichaam. Denk aan het vermogen van het lichaam om bijvoorbeeld een wondje zelf weer te genezen. Deze levenskracht houdt de gezonde hond in evenwicht. Bij zieke honden zijn het evenwicht en de levenskracht verstoord. De ziekteverschijnselen zijn een uiting van de verstoorde levenskracht. Doel van de homeopathie is deze levenskracht te stimuleren zodat het lichaam wordt aangezet tot zelfgenezing.
Homeopathie vs. allopathie
Het grootste verschil tussen allopathie en homeopathie is dat bij allopathie (de reguliere diergeneeskunde) vooral naar de ziekte van de hond wordt gekeken. Het orgaan (bijvoorbeeld de lever) of de cellen (bijvoorbeeld bij tumoren) die ziek zijn, staan centraal. Naar andere delen of eigenschappen van de zieke hond kijkt de arts niet. Voor de diagnose zoekt de dierenarts naar een afwijking in het lichaam die hij kan vaststellen. Door bijvoorbeeld bloedonderzoek te doen ontdekt de arts een zieke lever, die hij dan verder behandelt. De medicijnen zijn dan alleen bedoeld voor het bestrijden van de ziekte aan de lever, niet voor het gezond maken van de gehele hond. |
