> Longworm (Angiostrongylose) bij de hond kan nu worden voorkomen

Longworm (Angiostrongylose) bij de hond kan nu worden voorkomen

Longworm (Angiostrongylose) bij de hond kan nu worden voorkomen

In heel Europa neemt het risico toe dat honden een infectie met Angiostrongylus vasorum (longworm) oplopen. Recentelijk werd een Milbemax goedgekeurd voor de preventie van ziekte veroorzaakt door A. vasorum. Door regelmatige toediening van het orale ontwormingsmiddel Milbemax voor de hond (milbemycine oxime/praziquantel) wordt de kans op longwormen sterk verminderd.

Slakken als tussengastheer

In de levenscyclus van longwormen fungeren veel soorten naaktslakken en huisjesslakken als tussengastheer. Honden slikken die weekdieren buiten vaak per ongeluk in: tijdens een wandeling, in de tuin of bij het drinken van gecontamineerd water. Veel honden spelen graag met naaktslakken en huisjesslakken en eten ze soms doelbewust op. Die honden lopen een bijzonder hoog risico op infectie met de longworm.

Diagnose

Honden kunnen een besmetting met de longworm gemakkelijk oplopen, maar de diagnose is niet zo gemakkelijk te stellen. Sommige honden vertonen geen symptomen, andere vertonen klinische tekenen die sterk variëren naargelang het ziektestadium: van hoesten tot vermagering en in ernstige gevallen zelfs plotselinge dood. De dierenarts kan door het nemen van een monster van de ontlasting van de hond vaststellen of er sprake is van besmetting met de longworm. Daarnaast zit er een veelbelovende nieuwe bloedtest aan te komen.

Symptomen

Bij vroege infecties:

  • Hoesten (soms schorre, droge hoest)
  • Ademhalingsproblemen
  • Bloedarmoede
  • Sloomheid/sufheid
  • Verminderde tot afwezige eetlust
  • Tekenen van stollingsstoornissen, bijvoorbeeld zwarte ontlasting, bloed ophoesten, lang bloeden bij lichte verwonding en onderhuidse bloedingen.

Bij ernstige infecties:

Rechterhartfalen en zelfs plotselinge dood

Bij chronische infecties:

Er kan een longontsteking optreden met anorexie, vermagering en verhoogde bloeddruk in bloedvaten van de longen.

Longworm is een groeiend probleem

De verspreiding van de longworm omvat endemische gebieden in meerdere Europese landen waaronder Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Denemarken, Zweden, Duitsland, Zwitserland en Italië. Er worden almaar meer gevallen van infecties gerapporteerd bij honden en wilde dieren, wat erop wijst dat de ziekte aan het toenemen is. Vooral vossen vormen een belangrijk reservoir, maar wolven, Europese otters, dassen en fretten kunnen ook een bron van infectie zijn.

In Nederland werd de longworm vorig jaar (2013) al door meerdere dierenartsen gediagnosticeerd. Door navraag blijken er enkel in de regio Flevoland vorig jaar al 9 gevallen van aangetoonde besmetting met de longworm bekend te zijn. Terwijl de afgelopen 5 jaar in totaal 25 infecties zijn gerapporteerd lijkt het er dus op dat de diagnose hier ook steeds vaker wordt gesteld. Inmiddels kan Nederland daarom ook als endemisch beschouwd worden.

Heeft u nog vragen over (long)wormen? Neemt u dan contact op met onze dierenarts op telefoonnummer 0186 -57 55 28 of via e-mail: dierenarts@medpets.nl

Deel dit artikel

Medpets maakt gebruik van cookies.   -   sluit